Van Barberton naar de kas
Gerbera jamesonii, de stamvader van de snijgerbera, groeit wild in de Zuid-Afrikaanse provincies Mpumalanga en Limpopo en in Eswatini. In het Engels heet hij Barberton daisy of Transvaal daisy, in het Afrikaans onder meer rooigousblom. De bloem staat zelfs op de vlag en het wapen van Mpumalanga. Het geslacht is vernoemd naar de Duitse botanicus Traugott Gerber, een vriend van Linnaeus.
Rond 1890 kruiste Richard Irwin Lynch in Cambridge G. jamesonii met G. viridifolia. Uit die kruising, Gerbera × hybrida, stammen de duizenden rassen van nu. Ze worden vooral via weefselkweek en zaad vermeerderd.
Eén bloem die er veel is
Wat op één bloem lijkt, is een bloemhoofdje, net als bij de madelief. De gekleurde 'blaadjes' aan de rand zijn lintbloemen; het hart bestaat uit talloze kleine buisbloempjes. Minigerbera's hebben een doorsnede van ongeveer 7 centimeter, de grootste rassen halen zo'n 12. Wereldwijd is de gerbera de vijfde snijbloem, na roos, anjer, chrysant en tulp.
De rassen bloeien wit, geel, oranje, rood of roze. Blauw hoort niet bij dat palet, dus een blauwe gerbera is geverfd.
Waarom knikt een gerbera?
Onderzoek van Wageningen University & Research laat zien dat de steel meestal 10 tot 15 centimeter onder het bloemhoofd knikt. Juist daar verliest de steel netto water en zit weinig versterkend weefsel. Minder verdamping hielp: stelen die in plasticfolie waren gewikkeld, bogen pas na veertien dagen in plaats van na zeven.
- Snijd de steel schuin af met een scherp mes voordat hij in het water gaat.
- Gebruik een goed schoongemaakte vaas en vers water.
- Zet het boeket koel, uit de volle zon en weg van verwarming en tocht.
Veilig in huis
ASPCA beoordeelt Gerbera jamesonii als niet giftig voor honden, katten en paarden. Daarmee is de gerbera een van de weinige felgekleurde snijbloemen waarover je je bij een nieuwsgierige kat geen zorgen hoeft te maken.