Van zachtroze tot magenta
Roze is een van de meest voorkomende kleuren bij lathyrus. Al bij de eerste kleurvormen zat een roze-witte, en tegenwoordig is de keuze groot: bleekroze, zalmroze, kersroze en magenta. Vaak zie je roze samen met wit in één bloem. De bloemen zijn groter dan die van de doperwt en vormen later behaarde peulen met zes tot twaalf zaden.
Roze rassen met een RHS-onderscheiding
- 'Gwendoline', lichtroze, ongeveer 2 meter, middelsterke geur.
- 'Janet Scott' en 'Wretham Pink', allebei lichtroze, rond de 1,8 meter en sterk geurend.
- 'Bobby's Girl', bleek zalmroze, ongeveer 1,8 meter.
- 'Lipstick', magenta, tot 2,2 meter en sterk geurend.
- 'Somerset Lady', magenta en met 2,5 meter een van de hoogste.
Wie een lichte, geurige bos zoekt, heeft aan 'Janet Scott' of 'Wretham Pink' een goede keuze. 'Evening Glow' is ook lichtroze, maar geurt maar weinig.
Grond, voeding en water
Lathyrus groeit snel en bloeit rijk, en daar zijn voedingsstoffen voor nodig. Werk compost door de grond, zodat die vruchtbaar en luchtig wordt en water goed doorlaat. Houd de grond gelijkmatig vochtig zonder dat er water blijft staan. Op zware, natte grond kunnen de wortels gaan rotten, en een plant op droge, arme grond blijft zwak en krijgt sneller meeldauw.
Met vloeibare voeding om de week of twee houd je de bloei op gang.
Grote bloemen aan lange stelen
Kwekers die lathyrus voor de vaas of voor tentoonstellingen telen, gebruiken vaak de stokmethode. Je laat dan per plant één hoofdstengel staan, knipt de ranken weg en bindt de stengel aan een stok. De plant steekt zijn energie dan in grotere bloemen aan langere stelen. Voor een gewone tuinhaag is dat niet nodig: laat de ranken hun werk doen en pluk elke paar dagen.
In een boeket combineert roze lathyrus mooi met rozen, anjers en witte bloemen. Lathyrus is eenjarig, dus je zaait hem elk jaar opnieuw.