Een geslacht uit de amaryllisfamilie
Narcissen horen bij de amaryllisfamilie (Amaryllidaceae). Het aantal soorten verschilt per bron, van ongeveer 66 tot 85. Ze komen van nature voor van Macaronesië tot Afghanistan. In Nederland en België groeit maar één soort in het wild: de wilde narcis (Narcissus pseudonarcissus), een gele trompetnarcis die ook paasbloem wordt genoemd.
Kenmerkend is de bijkroon: de trompet of het kopje in het midden van de zes bloemdekbladen. Aan de vorm daarvan herken je de groepen, van trompetnarcissen met een lange bijkroon tot groot- en kleinkronige narcissen en trosnarcissen met meerdere bloemen per steel. Kwekers hebben er ook gevulde, roze, oranje en gevlekte vormen van gemaakt.
Bollen planten en na de bloei
- Plant de bollen vroeg in het najaar, liefst in september, in goed doorlatende grond. In natte grond rotten ze.
- Plant ongeveer drie keer zo diep als de bol hoog is.
- Narcissen hebben een koude periode nodig om goed te bloeien, dus ze horen de winter buiten door te brengen.
- Laat het blad na de bloei zo'n zes weken staan tot het geel wordt. Knip of knoop het niet groen af: het blad vult de bol aan voor het volgende voorjaar.
Narcissen in de vaas
Uit de stelen van narcissen komt slijm dat andere bloemen sneller laat verwelken. Wil je ze met tulpen combineren, zet de narcissen dan eerst een paar uur apart in water. Daarna mogen ze in het gemengde boeket, maar snijd de stelen dan niet opnieuw aan.
Giftigheid
Alle narcissen bevatten lycorine, een sterk giftig alkaloïde, vooral in de bol maar ook in het blad. De ASPCA noemt narcissen giftig voor honden, katten en paarden: braken, kwijlen en diarree, en na grote hoeveelheden krampen, lage bloeddruk, trillen en hartritmestoornissen. Calciumoxalaat in het blad kan bij gevoelige mensen huiduitslag geven, wat bekend is bij bollenkwekers en bloemisten.
Bewaar bollen nooit bij uien of andere eetbare bollen.