Waar het roze vandaan komt
De wilde sering bloeit meestal lila of paars. Roze seringen zijn kweekrassen waarin de bloemkleur van violet richting rozerood is verschoven. De tinten lopen van zacht malvaroze tot een warm oudroze, en vaak schemert er nog wat lila doorheen.
Een bekend voorbeeld is 'Belle de Nancy', met dubbele, geurende, malvaroze bloemen en hartvormig blad. Hij bloeit van het late voorjaar tot de vroege zomer en doet het volgens de RHS bijzonder goed op kalkrijke grond. In Nederland bloeien roze seringen in hetzelfde ritme als de andere kleuren, meestal in april en mei.
Plek en grond
Voor een rijke bloei heeft een roze sering volle zon nodig. De grond moet goed water doorlaten en mag neutraal of kalkrijk zijn. Zure grond is geen goede basis, dus in een tuin op zure veengrond doet een sering het minder goed. Plant hem bij voorkeur op een plek waar je de geur ook vanuit huis of het terras kunt ruiken.
Snoeien en opslag
Grote seringen maken wortelopslag: rechtopstaande scheuten die uit de grond komen. Staat de struik op een onderstam van een andere sering, haal die scheuten dan weg. Ze groeien uit de onderstam, bloeien niet in het roze van het ras en kunnen na verloop van tijd de hele struik overnemen. Vormsnoei doe je direct na de bloei, en uitgebloeide pluimen knip je af boven het dichtstbijzijnde bladpaar.
Roze combineren
Roze sering staat mooi naast witte sering, pioenen en vroege vaste planten. Een roze en een witte struik naast elkaar vormen een zachte, geurende haag. In de vaas houden de takken het maar een paar dagen, dus ze zijn op hun best als decoratie voor één feestelijke avond. Haal het blad eraf, splijt het uiteinde en laat de takken koel drinken voordat je ze schikt.
Seringen staan niet bekend als giftig voor huisdieren, maar laat je kat of hond er niet aan knabbelen.