Roze selecties van een witte soort
De wilde vorm van pluimgipskruid (Gypsophila paniculata) bloeit wit, maar er zijn roze, gevulde selecties van gekweekt. Twee bekende zijn:
- 'Rosenschleier', met lichtroze gevulde bloempjes, bekroond door de Royal Horticultural Society;
- 'Flamingo', met lichtroze, gevulde bloempjes van ongeveer een centimeter, die 50 centimeter tot een meter hoog wordt.
Roze gipskruid is dus geen apart soort, maar een kweekvorm van dezelfde plant die in bruidsboeketten wit is.
In het boeket
Roze gipskruid maakt een boeket net zo luchtig als wit, maar kleurt het geheel ook een beetje mee. Het past bij roze rozen, pioenen en anjers en bij romantische trouwboeketten. Zijn de hoofdbloemen roze of wit, dan verbindt roze gipskruid die tinten op een zachte manier. Een wolk van alleen roze gipskruid is een lief gebaar voor een verjaardag of een kraamvisite.
Zet de stelen schuin afgesneden in vers water en ververs het regelmatig. In de vaas houdt gipskruid het ongeveer een tot twee weken.
Kweken in de tuin
- Pluimgipskruid is een vaste plant voor een zonnige plek, liefst op het zuiden of westen.
- De grond moet goed doorlatend zijn; krijt, leem en zand zijn geschikt.
- 'Flamingo' is volgens de RHS winterhard tot ongeveer -15 tot -20 graden.
- Snijd de plant na de eerste bloei terug, dan volgt vaak een tweede bloeironde.
- Houd er rekening mee dat 'Flamingo' vaak kortlevend is; na een paar jaar kan vervanging nodig zijn.
Pluimgipskruid bloeit in de midden- tot nazomer. In natte, dichte grond redt hij het niet, want in de natuur groeit hij op droge, kalkrijke steppegrond.
Drogen en veiligheid
Ook roze gipskruid kun je drogen. Hang een bosje met de bloemen naar beneden op een droge, donkere plek en je hebt een blijvende droogbloem voor boeketten en kransen. De ASPCA noemt gipskruid niet giftig voor honden en katten, al kan het opeten ervan wat braken of diarree geven. Bij mensen met een gevoelige huid kan de plant irritatie veroorzaken.