Roze bloemen, bijna zwart blad
De gewone vlier (Sambucus nigra) bloeit van nature ivoorwit. Roze bloeiende vliers zijn gekweekte vormen uit de groep met purperen blad, Sambucus nigra f. porphyrophylla. Bij deze planten horen de roze bloemen en het donkere loof bij elkaar.
De bekende cultivars
- 'Eva', in de handel bekend als 'Black Lace', is de bekendste. Het blad is heel diep ingesneden en purperzwart van het voorjaar tot de herfst, wat de struik een kanten uiterlijk geeft. In de zomer verschijnen platte schermen met kleine roze bloemetjes, met de typische vliergeur. De Britse RHS gaf hem een Award of Garden Merit.
- 'Gerda', ook verkocht als 'Black Beauty', heeft eveneens donker blad en lichtroze bloemen.
Na de bloei kunnen purperzwarte bessen volgen. Volgens de RHS zijn bloemen en vruchten na de juiste bereiding eetbaar, net als bij de gewone vlier.
Groei en standplaats
'Black Lace' wordt twee en een half tot vier meter hoog en ongeveer even breed, en heeft vijf tot tien jaar nodig om die maat te halen. Hij blijft daarmee kleiner dan een gewone, ongesnoeide vlier. De struik groeit in zon en halfschaduw en verdraagt kalk, klei, leem en zand, zowel vochtig als goed doorlatend.
Het donkere blad kleurt het mooist in de volle zon; in de schaduw wordt het groener.
Het donkere loof is een sterk decor voor lichte bloemen. Witte en roze vaste planten, zilvergrijs blad en lichte bestrating laten het ingesneden blad uitkomen. Je kunt de struik ook als blikvanger los in het gras zetten. Snoei je hem in het voorjaar flink terug, dan maakt hij nieuwe scheuten met extra fraai blad, maar dan bloeit hij minder.
Let op de giftigheid
Een roze vlier is gewoon een gewone vlier, dus de groene delen bevatten blauwzuurvormende glycosiden. Blad, schors, takken en onrijpe bessen zijn niet eetbaar. Alleen bloemen en rijpe bessen zijn na verwerking te gebruiken. Plant de struik daarom op een plek waar kinderen en huisdieren niet aan het blad gaan knabbelen.
Bestuivers profiteren wel: de RHS noemt deze vlier waardevol voor insecten.