Een zeldzame kleurvorm
Het leverbloempje (Hepatica nobilis) bloeit meestal paars, zelden roze of wit. Een roze leverbloempje is dus geen eigen soort, maar een kleurvariant van dezelfde plant. Bij de RHS staat de roze vorm vermeld als Hepatica nobilis 'Rosea'. Daarnaast bestaat er een roodbloeiende selectie, 'Rubra'. In het wild is roze zeldzaam, dus een kwekerij is de betrouwbaarste bron.
Let op de naam: in de oude tekst op deze pagina werd hij een roze anemoon genoemd. Het leverbloempje is wel familie van de anemonen, en werd vroeger zelfs Anemone hepatica genoemd, maar een anemoon uit de bloemenwinkel is een andere plant.
Zo zit de bloem in elkaar
- Wat op roze kroonbladeren lijkt, zijn gekleurde kelkbladen: meestal zes tot tien per bloem.
- Direct onder de bloem zitten drie groene, gave schutbladen, die op een kelk lijken.
- In het hart staan veel meeldraden rond de stampers.
- De bloemen geven stuifmeel maar geen nectar.
- Na de bloei maakt de plant nieuw, driedelig blad, van onderen vaak paars of roodbruin.
Bij gevulde vormen zijn de meeldraden vervangen door extra blaadjes, waardoor de bloem op een klein rozetje lijkt. Ze zijn bij liefhebbers erg gewild.
Het roze leverbloempje in de tuin
De roze vorm wil hetzelfde als de paarse: halfschaduw onder struiken die in de winter hun blad verliezen, en humusrijke grond die water goed doorlaat. Zware, natte klei bevalt hem niet. Met vijf tot vijftien centimeter blijft de plant laag, dus zet hem vooraan langs een pad of tussen stenen, waar je de bloempjes in maart en april goed ziet.
Samen met paarse en witte leverbloempjes vormt roze een vrolijk groepje vroege bloeiers. Geef hem rust: de plant groeit langzaam en wordt jaar na jaar mooier zolang je hem niet verplaatst.
Het roze leverbloempje hoort in de tuin, niet in een vaas.
Giftig, net als zijn familie
De kleur verandert niets aan de eigenschappen. Ook het roze leverbloempje bevat vers protoanemonine, dat mond, huid en slijmvliezen irriteert. Plant hem waar kleine kinderen en huisdieren er niet aan kauwen, en was je handen als je met kapot blad hebt gewerkt.