Dicht bij de wilde kleur
Purperklokjes (Heuchera) zijn vaste planten uit de steenbreekfamilie, bijna allemaal afkomstig uit Noord-Amerika. Roze is voor dit geslacht een heel natuurlijke kleur. De klokjes van Heuchera sanguinea zijn van nature dieproze tot rood en zouden licht zoet geuren. In cultivars loopt de bloemkleur uiteen van wit en groenig tot roze en rood.
De kleine, klokvormige bloemen trekken bijen aan, en in het oorspronkelijke gebied ook kolibries. In de zomer steken de luchtige bloemstengels boven de bladpol uit.
Het blad doet het werk
Veel mensen kopen een purperklokje eerst om het blad. De ronde, gelobde bladeren zijn groen, roze, brons of bont, en vaak getekend. Roze bloemen komen het best uit boven donker, paars of bronskleurig loof. Boven licht blad ogen ze juist zacht en pastel. Kies het blad dus op het effect dat je zoekt: contrast of een rustig geheel.
In dezelfde halfschaduwborder passen bijvoorbeeld hosta's en varens goed.
Standplaats en verzorging
- Kies halfschaduw of licht dat door bomen wordt gefilterd. Donker blad kan tegen meer zon; licht blad kan in de felle zon verbleken of verschroeien.
- De grond moet goed doorlatend zijn. Op natte klei plant je het purperklokje beter in een verhoogd bed of een pot.
- Kijk in het voorjaar of de plant door vorst en regen omhoog is gekomen, en druk haar terug zodat het hart net aan het oppervlak blijft.
- Knip uitgebloeide stengels aan de voet weg. Dan steekt de plant energie in nieuw blad en soms in extra bloei.
Wordt de pol oud en houtig, deel hem dan om de drie à vier jaar laat in het voorjaar en plant de jonge randstukken opnieuw. Een voordeel: slakken en naaktslakken laten purperklokjes meestal staan.
Veilig met huisdieren
De ASPCA rekent Heuchera sanguinea tot de niet-giftige planten voor katten, honden en paarden. Daarmee is een roze purperklokje een goede keus voor een tuin of balkonbak waar huisdieren rondlopen.