Twee soorten wit
Witte tuinviooltjes zijn er in twee hoofdtypen. Bij de effen witte zit in het hart alleen een klein geel oogje, zodat de bloem van een afstand bijna helemaal wit lijkt. Bij de witte met vlek hebben de onderste kroonbladen een donkere tekening, waardoor het bekende gezichtje ontstaat.
In de grootbloemige Matrix-serie vind je beide: 'Matrix White' is effen wit, en 'White Blotch' uit dezelfde serie is wit met een donkere vlek. Wit is net als de andere kleuren door veredeling ontstaan, want het hele tuinviooltje is een gekweekte kruising en geen wilde soort.
Licht op een donkere plek
Wit valt in de schemering beter op dan donkere tinten. Daarom staan witte viooltjes goed in halfschaduw, bij een trap aan de schaduwkant of op plekken waar je vooral 's avonds komt. Ze brengen ook rust in een bonte bak: een paar groepjes wit tussen paarse en gele viooltjes laten het geheel meteen verzorgder ogen.
Mooie combinaties voor wit zijn blauwe en paarse viooltjes, planten met grijs blad en kleine voorjaarsbollen. Een pot met alleen witte viooltjes is sober en strak, en past op een smal stadsbalkon net zo goed als naast de voordeur van een rijtjeshuis.
Zo bloeit een wit viooltje lang
- Plant in grond die gelijkmatig vochtig blijft, maar niet nat.
- Haal om de paar dagen uitgebloeide bloemen weg. Bruine, verlepte bloemetjes vallen tussen het wit direct op, en het wegknippen houdt de knopvorming op gang.
- Tuinviooltjes houden van koel weer. In een hete zomer neemt de bloei af, maar als het in de herfst afkoelt, beginnen ze vaak opnieuw.
- Lichte nachtvorst kunnen ze hebben, beter dan de meeste zomerbloeiers.
Wit past bovendien in elk seizoen: in het voorjaar naast bollen, in de herfst tussen heide en siergras.
Voor huishoudens met dieren
Volgens de ASPCA is het tuinviooltje niet giftig voor huisdieren. Een bak witte viooltjes op een balkon waar de kat komt, is dus een veilige keuze.